Wil je echt iets bereiken? Beschouw dan je doel als bijzaak.

22 januari 2016

Deze week heb ik een aantal lessen gegeven die veel effect hadden op leerlingen:

Problemen werden opgelost en wat ze voor de les niet konden, speelden ze aan het eind zonder enig obstakel.
Ik heb erover nagedacht wat er nu gebeurde en deel dit graag met jou.

Misschien heb ook jij er iets aan, ook als je niet gitaar speelt, het grappige is namelijk dat je het proces overal op kunt toepassen.
Ik bedwing mezelf door er niet al te veel over te gaan filosoferen en kom meteen tot de kern:
Ieder mens heeft elke dag een doel. Of het nu is: nietsdoen, of je hele huis schrobben of een grote wandeling maken. In dit opzicht kun je zelf doelloosheid als doel beschouwen.

Je hebt aandacht voor je doel: je wil weer tot jezelf gekomen zijn, een schoon huis hebben, fit zijn. Laat ik weer teruggaan naar muziek: je wil een muziekstuk goed spelen.

De weg ernaar toe is een onontkoombaar feit. Zonder het muziekstuk te oefenen (vul hier iets anders in als dat voor jou van toepassing is) bereik je je doel niet. Helaas.

Herkenbaar?
Lees dan verder voor de clou.
Als je het nu eens omdraait, je focus niet op het doel legt, maar aandacht neemt voor de weg ernaar toe zonder je druk te maken over het doel. Je kijkt eens om je heen, wat gebeurt er eigenlijk? Hoe voel ik me daarbij? Je neemt alle aspecten en details waar.

Praktisch zag dit er in de les zo uit:
Een leerling had moeite met de overgang van het ene naar het andere akkoord. Hoe hij ook oefende, het bleef stressen en daardoor ging de klank achteruit, het ritme liep niet meer en alles klonk….floppy.

We doorliepen de volgende stappen: 
  • Wat gebeurt er eigenlijk? Het bleek dat er toch nog veel onduidelijk was voor de vingers. Ook maakten drie van de vier vingers een omweg om naar de goede positie te komen. Dat is heel onhandig want er is in feite geen tijd voor een wisseling. Dan hapert de muziek.
  • Hoe voelt het? Het bleek dat door de tijdsdruk en de wil tot presteren er enorm veel spanning in de vingers zat. Dat heeft altijd als resultaat dat de vingers geblokkeerd raken zodat ze niet vrijuit kunnen bewegen.
  • We richtten de aandacht op het volledig loslaten van alle spanning, ook de duim, de rug, benen, schouders, arm, om vervolgens de beweging te oefenen.

Het resultaat was verbluffend. Binnen 10 minuten ging de overgang zonder haperen, zonder spanning en het klonk zoals muziek hoort te klinken.


Hard oefenen met het doel voor ogen had in dit geval niet hetzelfde resultaat gehad.


Door aandacht te geven aan de weg i.p.v. aan het doel, blijf je ontspannen, merk je veel meer op en vermijd je vruchteloze zijpaden die nergens toe leiden.


Hiervoor wordt de weg het doel en het uiteindelijke resultaat een eindpunt.

Veel plezier en ontdekkingen op je weg,
Terug naar overzicht