Inspirerende herhaling

29 september 2017

Herhaling inspireert

Nu net nog: een leerling had een liedje (dat hij niet bijster goed had geoefend) tot het eind gespeeld, en, daar stond-ie: het herhalingsteken.
‘O, nee…., zuchtte hij.
‘Ja!’ antwoordde ik.
En we speelden het nog een keer, ging iets beter, maar was nog wel een hele klus.
Ter inspiratie moest ik hem iets laten ervaren van de kracht van herhaling, anders zou hij blijven geloven dat muziek maken net zoiets is als het lezen van een boek.
Je leest het door, en dan is het gedaan. Saai wanneer je het de volgende keer nog een keer moet doen.
Deze misvatting zou een vroegtijdig einde van een muzikale hobby betekenen, want een instrument kunnen bespelen vraagt om herhaling. Ook in muziek komen telkens herhalingen voor. Deze twee moet je trainen: je motoriek en je muzikale gevoel.

Tijd voor een gesprekje:

Ik: ‘Natuurlijk, herhalen moet. Is heel belangrijk in de muziek. Liever niet één keer, maar soms hoor je in een muziekstuk of liedje hetzelfde wel 10 of 20 keer.
Stel je voor dat je na elke muzikale zin weer iets nieuws zou krijgen, dat zou heel vermoeiend zijn voor jou als luisteraar, je kunt er dan geen touw meer aan vast knopen.’
Hij keek me verbaasd aan.
‘Van welke muziek hou je van?’
Hij: ‘ehhh, nou, Elton John, bijvoorbeeld, Still I stand.”
Ik: ‘Ok, gaan we daarnaar luisteren en letten op de herhalingen.’
Hij hoorde en herkende alle herhalingen in de melodie en waar dezelfde melodie later weer terugkwam.
Hij :‘Jeee, daar heb ik nooit zo over nagedacht. Wat veel.'
Ik: ‘En hoe zou het zijn als er geen herhalingen in zouden zitten?’
Hij: ‘Dan zou je niet in de swing komen, zou je ‘er’ niet in komen.’

We gingen weer naar zijn eigen muziek.

Opeens leken de twee herhalingen heel weinig i.p.v. veel.
Ik liet hem horen hoe ik ‘Astorias’ van Izaak Albéniz aan het instuderen ben, en liet hem horen hoe vaak er wordt herhaald en hoe mooi dat is.
Tevens vertelde ik hem dat ik telkens als ik de gitaar zie, hem pak om toch even een passage eruit te spelen, omdat ik veel moet oefenen en herhalen om het te kunnen spelen.
Maar dat dat ook leuk is om te doen, omdat je dan op weg bent naar echt muziek maken en je dan vrolijk wordt van het spelen. En, als ik het goed kan, kan ik zelfs een eenvoudig gesprekje voeren terwijl ik doorspeel. Dat heet routine, dan gaat het muziekmaken zonder moeite en kan je echt spelen.
De les was afgelopen. Ik kreeg een hand: ‘Dank je wel, het was heel leuk.’
Terug naar overzicht